
Ο Δεκέμβριος είναι εδώ, και μαζί του έρχεται και η γνωστή “αγωνία” της αποτίμησης της χρονιάς!
Αλλά, αλήθεια, ποιος το ορίζει αυτό; Ποιός ορίζει ότι αυτήν τη συγκεκριμένη στιγμή του χρόνου θα πρέπει να γίνεται αυτή η αποτίμηση;
Ποιος ορίζει ότι είναι απαραίτητη η «κριτική», με την αρνητική χροιά της λέξης, ματιά μέσα σε αυτήν την διαδικασία;
Ποιος ορίζει πως θα χρειαστεί να αναμετρηθώ με την περσινή εκδοχή του εαυτού μου για να δω πόσο πολύ πέτυχα;
Γιατί αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου;
Και μάλιστα, γιατί δεν θέτουμε και άλλου είδους ερωτήσεων όταν παίζουμε αυτό το παιχνίδι;
Παραδείγματος χάριν,
Πόσες φορές έχεις νιώσει ότι βρίσκεσαι σε μία αόρατη κούρσα; Να προλάβεις να κάνεις τον απολογισμό σου πριν αλλάξει ο χρόνος. Να θέσεις νέα πλάνα, να επιτύχεις στόχους που έχεις σημειώσει σε λίστες, μόνο και μόνο επειδή… έτσι “πρέπει”.
Η παγίδα του πρέπει είναι ακριβώς αυτό: μία ψευδαίσθηση ότι είμαστε υποχρεωμένοι να βρισκόμαστε πάντα σε κίνηση, να σχεδιάζουμε, να πετυχαίνουμε.
Γιατί νιώθουμε ότι πρέπει να απολογηθούμε; Μήπως επειδή αισθανόμαστε μια πίεση από το περιβάλλον μας, τα social και τρέχουμε να προλάβουμε να κάνουμε όσα δεν κάναμε όλη τη χρονιά;
Όμως, αυτό που συχνά χάνουμε είναι το πιο απλό και πολύτιμο: να ζούμε την κάθε στιγμή, συνειδητά και με χαρά.
Σκέψου, τί είναι πραγματικά σημαντικό για σένα; Χωρίς να μπαίνεις σε καμμία ζυγαριά επιτευγμάτων, χωρίς να συγκρίνεις την πρόοδό σου με τους άλλους!
Ζήσε τη στιγμή, γίνε συνειδητή/ός στη ζωή σου!
Η Σημασία της Συνειδητότητας
Δεν έχει σημασία αν βρισκόμαστε στον Δεκέμβριο, τον Ιούλιο ή τον Μάρτιο. Η ευτυχία και η εκπλήρωση δε γνωρίζουν ημερομηνίες. Αυτό που πραγματικά χρειάζεται είναι να είμαστε παρόντες στη ζωή μας κάθε μέρα, κάθε στιγμή. Να κάνουμε απολογισμό όχι γιατί το επιβάλλει το ημερολόγιο, αλλά γιατί εμείς θέλουμε να δούμε πού βρισκόμαστε.
Οι στόχοι είναι σίγουρα σημαντικοί, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν χρειάζεται να γεμίζουμε τη ζωή μας με υποχρεώσεις που μας δημιουργούν άγχος. Αντί να πιέζουμε τον εαυτό μας για το τι πρέπει να έχουμε ολοκληρώσει ως το τέλος του χρόνου, ας σκεφτούμε απλά:
Μην αφήνεις τις ημερομηνίες να καθορίζουν τη ζωή σου. Ο χρόνος είναι απλώς ένα εργαλείο. Εσύ είσαι αυτός που δίνεις νόημα σε αυτόν. Αν δεν είσαι έτοιμος/η να κάνεις απολογισμό τώρα, μπορείς να το κάνεις όταν νιώσεις έτοιμος/η. Αν θέλεις να θέσεις νέους στόχους, μην περιμένεις την Πρωτοχρονιά. Ξεκίνα όποτε το θελήσεις.
Αλλά το πιο σημαντικό: μην ξεχνάς ότι το “ταξίδι” είναι αυτό που έχει αξία. Ζήσε το σήμερα με χαρά και ευγνωμοσύνη. Οι στόχοι θα έρθουν φυσικά όταν είσαι συνειδητός/ή και ευτυχισμένος/η.
Η ευγνωμοσύνη είναι μια μαγική διαδικασία που είναι κρίμα που δεν της δίνουμε την σημασία που της αναλογεί! Για να νιώσει κάποιος ευγνώμων για κάτι που συμβαίνει στη ζωή του, χωρίς να είναι απαραίτητα κάτι μεγάλο, χρειάζεται να μπορεί να το «δει», να το αναγνωρίσει, να το καταλάβει και να το νιώσει!
Αλήθεια, έχεις παρατηρήσει ποτέ μια όμορφη εικόνα που βλέπεις στον δρόμο, έναν όμορφο άνθρωπο που θα συναντήσεις, τον ευγενικό υπάλληλο που θα σε ετοιμάσει τον καφέ σου; Η’ δεν σηκώνεις καν το βλέμα να ρίξεις μια ματιά γύρω σου;
Είναι τόσο απλά τα πράγματα κάποιες φορές, και τα κάνουμε τόσο περίπλοκα.
Ας κάνουμε τον φετινό Δεκέμβριο διαφορετικό. Αντί να επικεντρωθούμε στο τι πρέπει να κάνουμε ή να πετύχουμε, ας εστιάσουμε στο πώς μπορούμε να νιώσουμε πιο γεμάτοι και πιο χαρούμενοι κάθε στιγμή.
Θυμήσου: ο χρόνος είναι δικός σου, και μόνο εσύ αποφασίζεις πώς θα τον αξιοποιήσεις. Ένα χαμόγελο, μία στιγμή ηρεμίας, μία βαθιά ανάσα… αυτά είναι τα μικρά αλλά σπουδαία βήματα προς την ευτυχία.
Ξεκίνα από σήμερα! Όχι επειδή “πρέπει”, αλλά επειδή το αξίζεις.