Σε καταλαβαίνω. Αλλά δεν γεννήθηκες για να κρύβεσαι.
Ξέρω πώς είναι να λες:
«Παντού τα ίδια είναι...»
«Γιατί να αλλάξω;»
«Όπου κι αν πάω, τα ίδια θα ζήσω…»
Ξέρω πώς είναι να έχεις κουραστεί. Να έχεις απογοητευτεί.
Να έχεις πληγωθεί τόσο, που να σκέφτεσαι ότι ίσως απλά… να τα δεχτείς όπως είναι. Να κάνεις την καρδιά σου μικρότερη για να χωρέσει σε καταστάσεις που δεν της αξίζουν. Σε καταλαβαίνω. Πραγματικά.
Αλλά άκουσέ με λίγο… Δεν γεννήθηκες για να κρύβεσαι!
Δεν ήρθες σε αυτή τη ζωή για να πνίγεις τη φλόγα σου. Ούτε για να συμβιβάζεσαι με το ελάχιστο.
Ήρθες για να μάθεις. Να αγαπηθείς. Να δημιουργήσεις. Να λάμψεις. Ήρθες για να μεγαλώσεις μέσα από την αλήθεια σου, όχι να μικρύνεις για να χωρέσεις στους φόβους των άλλων.
Ξέρω ότι ο κόσμος κάποιες φορές μοιάζει ίδιος παντού. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνεις μέρος αυτού του κόσμου που σε στεναχωρεί.
Υπάρχουν επιλογές! Υπάρχουν ευκαιρίες! Υπάρχουν άνθρωποι και μέρη που σε περιμένουν να τολμήσεις να τους αναζητήσεις.
Η ζωή σου δεν είναι καταδικασμένη να είναι “όπου κι όπου“. Η ζωή σου μπορεί να γίνει “εκεί που ανθίζεις“.
Θα χρειαστεί να πιστέψεις σε σένα. Να κάνεις ένα βήμα που ίσως φοβάσαι. Να ανοίξεις μια πόρτα χωρίς να βλέπεις ακριβώς τι υπάρχει πίσω της. Και λέω συχνά, πήγαινε εκεί που είναι ο φόβος σου…εκεί βρίσκεται η εξέλιξή σου!
Αλλά ξέρεις κάτι; Εσύ μπορείς.
Μπορείς να αλλάξεις ιστορία. Μπορείς να διεκδικήσεις αυτό που αξίζεις. Μπορείς να δώσεις στον εαυτό σου το δώρο που περίμενες τόσο καιρό από τους άλλους.
Ξέρω ότι μπορεί να πονέσεις λίγο στην αλλαγή. Αλλά θα πονέσεις περισσότερο αν μείνεις κάπου που δεν είσαι ολόκληρος/η.
Δεν γεννήθηκες για να σέρνεσαι στη ζωή. Γεννήθηκες για να πετάξεις.
Και κάθε φορά που επιλέγεις να σε αγαπάς… κάθε φορά που τολμάς να διεκδικείς το καλύτερο… κάθε φορά που λες “αξίζω κάτι διαφορετικό”… κάνεις ένα τεράστιο βήμα πιο κοντά σε εκείνη τη ζωή που είναι δική σου.
Μην σταματάς. Μην εγκαταλείπεις.
Ο κόσμος που ονειρεύεσαι υπάρχει!
Απλά σε περιμένει να τολμήσεις να πας να τον συναντήσεις!
Ξεκινάμε;